Pomaganie innym

Czy szczęście indywidualnej rodziny i personalne preferencje są najlepszą drogą do spełnienia? Czy może praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór trzeba do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i spersonalizowanych najbliższych a druga to praca dla innych. Pierwszy wzorzec buduje zwiększające się ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Radę innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, gdyż każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i olśnienia. Ludzie zaczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten atrakcyjny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak de fakto radą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. Jeżeli już nic nie wysyłamy, to co ma do nas wrócić? To zwykłe logiczne uzasadnienie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Inni ludzie samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą posiadają ani dobrymi informacjami na zagadnienie przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko mają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On wyłącznie daje. Nie bierze nic, bo wszystko posiada! Człowiek, który woli iść drogą do Boga nie może mieć „ego", które żyje dla siebie we własnej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, ażeby poznawać świat zewnętrzny i innych osób. W ten sposób produkuje się gromada istot sobie podobnych. Wszyscy żyjący jedynie dla siebie, są ciągle w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, oprócz własnym wizją i uwięzieniem. Nie widzą także własnych braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Tylko prawdziwa miłość może rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my kobiety i mężczyźni posiadamy być przemieleni, ugniecieni oraz dodatkowo upieczeni by dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która bardzo podobnie jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko przez tworzone formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w kuli ziemskiej z której powstała. Nie ma potrzeby by się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat , a dodatkowo naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze żeby powstał nowy atrakcyjny świat autentycznych ludzi. Bądźmy podobni Aniołom, które w każdym momencie są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi poprzez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i swojego egoizmu. Właściwie każdy posiada prawo i wolną wolę wyselekcjonować swoją drogę, która jemu odpowiada. „Niemniej jednak prawie każdy twój wybór posiada swój rezultat ostateczny" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie trudno wyszukać właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest dalszym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem nauki ucznia kosmicznej świadomości.